آغاز

برای چندمین بار به وبلاگ نویسی روی آوردم. انگار جایی جز اینجا نمی توانم بنویسم! اگر چند سال قبل محیط

وبلاگ را بخاطر شلوغی اش دوست داشتم اما این بار بخاطر آرامش و خلوتی اش دوست دارمش.

انگار همان جای دنجی است که دنبالش بودم و نمی دیدمش! آنقدر که نزدیک بود و درست رو به روی چشمانم

باعث میشد که نبینمش! اکنون که دوباره یافتمش حس خوبی دارم... آنقدر خوب که خود را در کلبه ی چوبی

کوچکی رو به دریا احساس می کنم . موج ها آرامش وصف ناپذیری را ایجاد کرده اند و من هم خودکار و دفترچه

به دست می نویسم ...از هر چیز و هرجا و هرکس.

و این آغاز فصل دوباره ی نوشتن من است.

خودنویس...